Groen, blauw, paars, roze, geel. Zilver met donkergrijze streepjes, bijna helemaal geel of alle kleuren van de regenboog. Wat een kleuren, wat een combinaties en wat veel verschillende soorten vissen. Als ik heel stil in het water blijf dobberen schaart zich een hele grote groep vissen om mij heen, zo ver als ik kan zien (+- 5 meter). Wat zijn ze prachtig mooi; vooral als hun lijfje schittert door de zonnestralen in het water. Nieuwsgierig als ze zijn, zwemt er ook een aantal visjes recht op mij af en schieten er links en rechts een aantal langs mijn duikbril. Een andere vis heeft besloten dat mijn knie - verpakt in een surfpak vanwege de dodelijke kwallen hier - toch wel een heel aangenaam hapje lijkt. Zelf vind ik dat wat minder aangenaam en besluit verder te zwemmen.

Langzaam trappel ik verder met mijn flippers in het water. Op het moment dat ik bang word het dansende koraal onder mij te raken, zwem ik verder met alleen mijn armen. Wat heel makkelijk gaat doordat ik een grote drijvende 'noodle' onder mijn oksels klem. Langs mij schieten nog steeds de divers gekleurde visjes en zorgen ervoor dat ik niet kan bedenken welke ik nu het mooiste vind. Totdat een halve meter grote maanvis onder mij zie zwemmen. Zachtjes eet ie van het koraal in de zee, wat een heel grappig geluid oplevert. Je kunt het misschien een beetje vergelijken met het zachtjes krassen met een steentje op de stoep. De maanvis is erg mooi met zijn verschillende kleuren, maar ook indrukwekkend vanwege zijn omvang.

Nog indrukwekkender qua omvang is de wrasse die ik zie, omdat alle kleine visjes allemaal plotseling snel mijn kant op zwemmen. Met een lengte van dik 1 meter, een stevig zwarte kleur en een breedte van ongeveer 40 centimeter, weer ik niet of ik bang moet zijn voor dit 'monster' of dat ie een vrij aparte verschijning is tussen de kleine, bont gekleurde visjes. Ik besluit dit laatste en probeer als een gek dit snelle beest te volgen. Maar hij is te snel en verdwijnt uit het zicht.

Net als ik denk dat dat ik een nieuw exemplaar voor me heb, moet ik even drie keer knipperen... Heel langzaam - relaxt zou je bijna zeggen - komt een groot groen dier mijn kant op zwemmen. Sierlijk, maar ook een beetje slungelig, pedelt ie met zijn schattige pootjes en zwemt recht onder mij door (net alsof ik het normaalste wezen ben in de zee). Wauw..... een schildpad! En een echte grote. Voordat ik kan beseffen wat ik net gezien heb, is hij nog net niet uit het zicht verloren en besluit ik achter hem aan te zwemmen. Heel langzaam kom ik dichterbij bij het dier dat door het water lijkt te glijden, totdat ik zijn met algen begroeide schild kan aanraken. Wat ik niet doe, omdat ik bang ben dat ie anders bij me wegzwemt. En zo zwemmen we samen minutenlang in de Blue Pearl Bay. Totdat hij zijn mooie koppie boven water steekt, diep ademhaalt en daarna ver in de diepte van de zee verdwijnt.

Zo indrukwekkend dat het nog steeds moeilijk te geloven is. De rest van het snorkelen, het zeilen, zonbaden op parelwitte stranden en het zwemmen (in het surfpak) is ook errug leuk! Wat heerlijk om weer op het water te zijn. Ook heerlijk is het eten tijdens mijn driedaagse zeiltrip naar de Whitsunday Eilanden (in totaal 74). Weer leuke mensen ontmoet en interessante gesprekken gehad. Mijn Australie-reis kan bijna niet meer stuk.

Wat ik de dagen erna gedaan heb? Nog een dagje in Airlie Beach gerelaxt, waar ik Naama - het Israelische meisje dat ik ontmoet heb in de regenwouden bij Cairns -toevallig weer tegenkwam. Daarna een lange, maar gezellige dag in de Oz Experience bus heb doorgebracht, die ons naar Kroombit heeft gebracht (terwijl we onderweg ergens nog een spelletje Bowls hebben gedaan). Daar hebben we even geproeft van het Australische plattelands leven; wat me een beetje deed denken aan het Texas uit Amerikaanse films. Waar ik op de avond van aankomst lekker met mijn blote voeten door de modder kon banjeren vanwege de regen (alles wat drekkig). Oh ja, de laatste stuk naar de boerderij konden we trouwens niet afleggen me ons Oz-busje, omdat de weg ondoorgaanbaar was vanwege een overstroomde rivier. Gelukkig konden we verder met de jeep van de boerderij, die op nog een 10 minuten bleek te liggen. De volgende ochtend ben ik om 7 uur gaan paardrijden op een rots- en heuvelachtig landschap dat bij de boerderij hoort, om de geitjes aldaar bijeen te drijven om ze weer in de omheining te krijgen. Ook een erg leuke ervaring! Mijn eigenwijze paard Bob en ik zijn goede vrienden geworden onderweg. Tijdens de busrit heb ik zes wilde walibi's gezien (kleine kangaroo's) en ook prachtige, grote, wilde paarden. Beauty's!

De afgelopen dagen (dinsdag en vandaag) heb ik relaxdagen ingelast tijdens mijn verblijf in Rainbow Beach @ Pippies, een erg fijn hostel. Hier heb ik eindelijk mijn boek uitgelezen na 3 weken vakantie. Niet omdat het boek zo saai was, integendeel, maar omdat ik er nog niet echt tijd voor heb gehad, haha. Straks heb ik een breefing, want ik ga weer op pad: 3 dagen een kampeersafari op Fraser Island, het grooste zandeiland ter wereld. Ik heb er zin an!

Lieve mensen, bedankt voor al jullie berichtjes en e-mails. Erg leuk! Pas goed op jullie zelf en tot snel!

Heel veel liefs en kusjes uit Ozland, Doortje